منطق دو ارزشی


ذهن انسان از یک منطق دو ارزشی تبعیت می کند. مانند جریان جشن و عزا.هر یک از این جفت های دو گانه کارکرد خود را دارند.افراط در هر یک منجر به مسخ هر دو جفت ها ی دو گانه خواهد شد. کسی که فقدانش اندوهبار است (سوگواری چهل روزه) ولادتش هم می تواند همان اندازه مبارک و شایسته شادمانی باشد. اما فرهنگ عزا چیره یافته است. تا جایی که روز سایر امامان توام با مرثیه و مصیبت خوانی می شود. در حقیقت با عید معامله عزا می شود.شاید به همین دلیل شاهد نوعی نقص و تحول در مراسم ساده عاشورا هستیم که نیاز به تفنن  با تحریف تدریجی عاشورابا سازو نوا های مختلف ارضا می شود.